Cici kızla haftasonu ilginç geçti…Artık yavaş yavaş konuşmaya ve bazı şeyleri anlamaya başladığı için ister istemez gülme krizlerine yakalanıyoruz.Boyuda sürekli uzamaya devam ettiği için istediği yere uzanıp (bknz foto) gözüne ne kestirdiyse onu alıyor.Nitekim şirket görüşmeleri için babasına verilen telefonu kaşla göz arasında almış ve öyle bir yere koymuş ki bul bulabilirsen.Haftasonu olduğu için telefon kapalı hani çaldıralımda yerini bulalım diyeceğim o da olmadı…Bir çocuk gibi düşünüp,acaba nereye saklamış olabilir demekten yorulduk.Bütün günümüz evin içinde telefonu aramakla geçti…Gülmeyin ama bulamadık…Eşim şirketten ararlarsa –kızım telefonu oynamak için almış,saklamış mı diyeceğim şimdi diye söylendi durdu.Bir yandan da –babacım söyle telefon nerde diye sorduğunda aldığı cevap hep aynı oldu.—Telefon dittiiiii… :))
